Nieuw in mijn voorraadkast: Mushroom Ketchup!

Ik ben altijd erg van de nieuwe producten: wat nieuw in de winkel ligt of wat ik tegen kom en niet ken, wil ik hebben. Ik ben erg nieuwsgierig!

Zodoende zijn mijn voorraadkast, ijskast en vriezer redelijk vol met allerlei artikelen waar ik 'ooit nog iets mee moet gaan doen!'

Eens in de zoveel tijd een grote schoonmaak ivm einddata en er is weer wat ruimte.

Laatst weer eens wat op de kop getikt. Ik lees elke maand Waitrose Magazine, die keurig door een vriend van mijn oma in Engeland voor me wordt bewaard. Waitrose Magazine is het huisblad van de gelijknamige supermarktketen uit GB. In alle opzichten kan onze super super AH hier nog een aantal puntjes aan zuigen: omvang/ diversiteit assortiment, kwaliteit en het huisblad. Maar goed, hierin zag ik laatst een artikel over halve potjes (ansjovis, kappertjes) in je ijskast en wat je er mee kan doen om ze op te maken... zonder het weg te gooien.

Zo ook Mushroom ketchup! Nooit van gehoord, dus moest ik hebben! Gelukkig gingen mijn ouders een paar weken later voor een lang weekend naar Surrey op bezoek bij vrienden, dus heb ik ze gevraagd om een fles mee te nemen.

Wie er van uit gaat dat ketchup een Amerikaanse uitvinding is die stroperig is, rood is en van tomaten is gemaakt komt bij dit product bedrogen uit. Qua uiterlijk is het een beetje soya-achtig en qua geur is het eerste wat me opviel een sterke kruidnagelgeur. Overigens komt de term ketchup van het Chinese kê-tsiap (ketjap), wat vis gepekeld in zoutoplossing betekent. Zo zie je dat het lezen van mijn blog ook nog goed is voor je algemene ontwikkeling.

Wat kan je er mee? Mushroom Ketchup is wat de Britten een condiment noemen, een smaakmaker. Het wordt gemaakt van o.a. paddestoelen, azijn, diverse kruiden en mout.

Sinds ongeveer 1800 wordt het gebruikt om soepen en sauzen mee op smaak te brengen, maar ook steak and kidney pie.

Waitrose magazine adviseerde om het ook eens te proberen in Oosterse marinades of dips. Uiteraard zal ik verslag uitbrengen als ik het ook daadwerkelijk gebruikt heb!

Eten: Zondag 22 Juli 2007

Een mooie hele zwartpootkip met kop, poten en ingewanden.
Nadat ik hem heb schoongemaakt, heb ik hem in stukken gehakt. Ik had hem natuurlijk ook aan het spit kunnen hangen, maar ik had een mooi recept waarbij de kip gebraden moest worden in stukken.





Mosterdsla met verse peer, venkel en notendressing. De peer heb ik in stukken gesneden en de venkel op de madolin gesneden. Voor de dressing heb ik notenazijn en walnootolie gebruikt.






Eerst halve bol knoflook en bosje citroentijm aangezet in de pan, hierna de stukken kip aangebraden. Hierna afgeblust met marsala en met de deksel op de pan laten stoven voor een minuut of 12.






Heerlijk langzaam gebakken nieuwe aardappels op de coupe de feu.

Eten: zaterdag 21 Juli 2007

Zaterdag naar de ISPC geweest. Ik had ontzettende zin om te koken en om foto's te maken. Alle foto's van afgelopen en vorig weeken zelf gemaakt.

Schitterende tonijnfilet van de ISPC, nog ingepakt in linnen, klaar om gesneden te worden.







Verse zalm







Sashimi van tonijn en zalm...













Marennes #3 uit Oleron

Hierbij dronken we een heerlijke Chardonnay Pinot Noir van Boschendal uit Zuid-Afrika. We zijn hier geweest tijdens onze huwelijksreis. Toen ik zag dat Boschendal Haute Cabriere was achterna gegaan met de blend chardonnay- pinot noir kon ik hem niet laten liggen. Mooie smaken! De pinot noir zorgt voor rood fruit accenten in de chardonnay. Het is de vintage van 2007, dus die moet echt net in NL zijn aangekomen. Sterker nog... hij staat nog niet eens op de site van Boschendal.

Verse erwten, door Claartje gedopt!








Gebakken zeebaars, ingestoken met citroentijm. Hierbij verse pasta, pancetta, room en verse erwten. Klein beetje extra virgine olijfolie er bij.

Nu in de cd speler: Jane Moneheit - Surrender

Laat ik meteen maar toegeven dat ik enigszins bevooroordeeld ben: ik ben gek op Jane Monheit! Ik heb al haar cd's en ben het afgelopen jaar al in oktober begonnen met het draaien van haar kerst cd van een jaar eerder en dat was alleen omdat ik het te somber vond om hem in de zomer al te draaien!
Voor mij staat ze gelijk aan Stacey Kent, iets daar onder komt Diana Krall: allemaal fantastische Jazz zangeressen. Ook allemaal met een muzikant getrouwd, waarvan Monheit en Kent met een bandgenoot, maar dat is een ander verhaal.

Op haar nieuwste cd gaat Monheit, net als Frank Sinatra veertig jaar geleden met Antonio Carlos Jobim, op de Braziliaanse toer. Van Jobim covert ze twee nummers op deze cd, namelijk So Tinha De Ser Come Voce" en "Caminhos Cruzados". Toots Tielemans doet ook een nummer mee op deze cd en is te horen op "Caminhos Cruzados". Het resultaat is een easy listening-achtige cd met veel bossanova-ritmes.

Helaas is dit haar zwakste album tot nu toe.
Het liefst hoor ik haar in swing en dat gebeurt niet op dit album. Dit is wel echt soft en komt ongeinspireerd over. De arrangementen zijn niet vernieuwend en dat is wel eens anders geweest bij de band van Monheit. Hopelijk even een tussendoor cd die hoort bij een switch van platenlabel: Monheit ging van Sony naar Jazzlabel Concord.
Jammer, want ze kan zoveel meer.

Voor de mensen die haar niet kennen... begin met het kopen van haar eerdere cd's: begin met Never Never Land, koop The Season voor kerst (en zet 'm op in november), koop daarna Taking a chance on love, gevolgt door Live at The Rainbow Room en daarna Come Dream with me. Tegen die tijd heeft ze zoveel krediet bij je, dat je ook Surrender kan kopen!

Hieronder wat beelden van Jane Monheit in actie!

Taking a chance on love


Please be kind


Cheek to Cheek

Spelen met mijn camera... lavendel in de tuin

Ik heb mijn Canon Eos400 alweer een dikke maand, maar ben nog steeds veel aan het vogelen. Laatst met de lavendel in de tuin gespeeld...

Boek: Osterie & Locanda d'Italia

Titel: Osterie & Locanda d'Italia
Ondertitel: A guide to traditional places to eat and stay in Italy
Auteur-(s): Diversen
Uitgeverij: Slow Food Editore
ISBN: 88-8499-114-5
Taal: Eng
Gekocht bij: Steven Sterk, Utrecht



Ik zag dit boek liggen en heb het, mede met oog op mijn vakantie naar Toscane in september, meteen gekocht. Eén of twee pagina's bekeken en ik was er uit. Soms heb je dat. Nou spaar ik kook- en culinair gerichte boeken, maar ik ben toch nog kieskeurig: ik doe maar weinig miskopen. Wel heb ik veel boeken die in de kast belanden om vervolgens jaren niet meer aangeraakt te worden... tot ik ze herontdek.
Het boek Osterie & Locanda d'Italia gaat zeker geen kans krijgen om stof te verzamelen. Ik ben nu al onderzoek aan het doen voor de vakantie.

In het boek worden, volgens de redactie, de beste eet- en slaapgelegenheden van Italie besproken in 1150 pagina's. Eigenlijk een alternatieve Michelingids, met slapen erbij en de filosofie van Slow Food, die het opneemt tegen standaardisatie en voor o.a. traditionele (streek) producten en het cultureel- en agrarisch erfgoed.
De indeling is simpel: het boek is opgebouwd in hoofdstukken per provincie. De diverse steden en dorpen in deze provincies staan op alfabetische volgorde.
Per stad/ dorp worden er slaap- en eetgelegenheden beschreven. Ik gebruik bewust niet de woorden 'hotel' en 'restaurant' want er zijn meer varianten: naast hotels heb je ook bed & breakfasts en vakantieboerderijen en naast restaurants ook traiteurs en wijnwinkels (enotheken).
Per adres kan er aangegeven zijn of de locatie het slow food-stempel draagt, of bekend staat om zijn goede wijn of kazen.

Het resultaat is fantastisch: wat een topboek! Bij de slaapgelegenheden staat er, naast naw-gegevens, faciliteiten en kosten, een beschrijving van de omgeving, het pand en evt de keuken. Bij de eetgelegenheden worden menu's en eetervaringen besproken en soms wordt de specialiteit van een locatie besproken.
De redactie heeft zijn best gedaan om keuzes te maken. In een wereldstad als Florence staan er maar een handvol restaurants en nog minder hotels in. Dat zegt iets over hoe kieskeurig men te werk is gegaan.

Ik heb heel veel zin om dit boek te gaan gebruiken. Ik hoop dat het mijn verwachtingen waar maakt. Afgelopen week heb ik dit boek ook besteld (bij Amazon in Frankrijk) voor mijn schoonouders, die daar een huis hebben tussen Nice en Monaco en vaak de vlakbij gelegen grens met Italie oversteken. Ze zijn er nu en de volgende dag (14 uur na bestellen) hadden ze het al in huis. Ik ben benieuwd naar hun ervaringen!

Het is overigens interessant om meer te lezen over de Slow Food beweging en wat de achtergronden zijn. Hier een link naar de Internationale site; de Nederlandse site vind je Hier